નથી…

 નથી…

ઝીલવા પડે છે, હથોડીનાં ઘા,

આમજ, ઈશ્વર રચાતો નથી!

સહેવાં પડે છે, આઘાત કેટલાંય, 

આમજ, માણસ પથ્થર, બનતો નથી!

ખરવું પડે છે, વસંતનેય, 

પાનખર બની, વરસમાં એકવાર!

પીળાં પાંદડાઓનો, 

વૈભવી ભૂતકાળ, કદી, ભુલાતો નથી!

પીસાવું પડે છે, ગરીબીને, 

દિન રાત, પેટની આગ ઠારવા!

રોટલો ગરીબીનો, 

મજબુરીની આગ પર, શેકાતો નથી!

જવાબદારીઓની ચાદર ઓઢી, 

નિરાંતે, સુએ છે, માણસ!

રાતની નીંદરમાં, પોઢતો માનવી, 

આમ જ, સફાળો, જાગતો નથી!

કરે છે પ્રહાર, 

પોતાનાં જ, પીઠ પાછળ!

બાકી, “ચાહત” થી ભરપુર માનવી, 

સહેલાઈથી, વહેરાતો નથી!!

💕ચાહત💕